Najłatwiejsze i najtrudniejsze języki świata

Wykształcenie się języka należało do największych punktów zwrotnych w historii rozwoju kultury i cywilizacji. Język umożliwił prowadzenie komunikacji, wymiany doświadczeń, wiedzy i wspomnień, co przyniosło ze sobą niebagatelny impuls do postępu, na niespotykaną wcześniej skalę. W końcu język jest tworem żywym - podlega nieustannym zmianom i ewoluuje wraz z przekształceniami, jakie zachodzą w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym. Niestety, istnieje jeden podstawowy problem - na świecie funkcjonuje kilkadziesiąt głównych języków, a ilość dialektów, odmian i narzeczy liczona jest w tysiącach. Nauka obcych wyrazów, gramatyki i wymowy potrafi nastręczyć nie lada problemów, niemniej jednak lingwistyka wyróżnia języki, które opanować łatwiej oraz takie, które stanowią karkołomne wyzwanie dla ogarniętych ambicjami adeptów.

Kryteria

Ocena stopnia trudności danego języka zawsze będzie podlegała kryteriom subiektywnym. Przecież dużo zależy od rodziny językowej języka ojczystego oraz indywidualnych zdolności lingwistycznych. Niektórzy żartują, że najtrudniej nauczyć się pierwszych siedmiu języków - jest w tym jednak ziarno prawdy, gdyż opanowując mowę z danej grupy, łatwiej następnie uczyć się języków pokrewnych. Przykładowo znajomość łaciny zdecydowanie ułatwia przyswajanie słówek francuskich, włoskich czy hiszpańskich. Pewien nikły odsetek ludzi, obdarzony został ponadprzeciętnymi zdolnościami lingwistycznymi.

Poligloci

Urodzony w 1912 roku Amerykanin - Meredith Gardner, zasłynął tym że potrafił opanować język japoński w zaledwie 3 miesiące. Gardner znał kilkadziesiąt języków obcych i dzięki temu wsławił się pracą w kontrwywiadzie i kryptologii Aliantów w czasie II wojny światowej. To właśnie m.in. dzięki tytanicznej i benedyktyńskiej pracy geniuszy pokroju Gardnera, udało się zdobyć przewagę wywiadowczą nad państwami Osi. Innym wartym uwagi poliglotą, był żyjący na przełomie XIX i XX wieku Emil Krebs. Swoje niezwykłe zdolności odkrył już w dzieciństwie, a łącząc je z systematyczna pracą, w wieku 20 lat mógł pochwalić się biegłą znajomością aż 12 języków (w tym tak egzotycznych, jak greka, turecki i język arabski). Zmarł w wieku 63 lat, zabierając ze sobą do grobu, biegłą znajomość ponad 68 języków obcych.

Rodzaje występujących trudności

Jakie kryteria decydują o przynależności do najtrudniejszych języków świata? Z pewnością, jednym z kluczowych parametrów jest pismo. Jasnym jest, że dla dla języków europejskich naturalny jest alfabet łaciński, niemniej jednak tutaj też występują znaki przynależne do konkretnego języka, np. kilka rodzajów samogłoski "e" w języku francuskim czy umlauty w niemieckim.

Wspomniane subtelne różnice w zapisie, stanowią tylko dziecinną igraszkę przy zagłębianiu się w inne grupy językowe. Już na gruncie wschodnioeuropejskim wyróżniamy, spisaną przez Cyryla i Metodego - tzw. cyrylicę, która używana jest przez kilkadziesiąt milionów ludzi, m.in. w Rosji, na Ukrainie, Białorusi oraz Mongolii. Za kolejny stopień wtajemniczenia uznać można znaki arabskie, hebrajskie czy ormiańskie. W końcu, systemy języka chińskiego i japońskiego, obejmujące kilkadziesiąt tysięcy znaków logograficznych, to prawdziwe Himalaje lingwistyki. Nauka azjatyckiego pisma jest tym trudniejsza, że swoistych "liter" nie sposób z niczym skojarzyć, co wymaga nie lada wyobraźni i wręcz fotograficznej pamięci. Gramatyka

Komu z nas gramatyka nie spędzała snu z powiek? Język polski jest pod tym względem niekwestionowanym ewenementem - fleksja, składnia, trzy rodzaje, siedem przypadków deklinacji, koniugacja, odmiana liczebników, końcówki żywotne i nieżywotne, a także nieprzebrane pokłady odmiennych zaimków - to prawdziwy językowy koszmar.

gramatyka

Do nauki skomplikowanych reguł gramatycznych, niezbędna jest doskonała pamięć, gdyż trudno opanować je z pomocą czystej intuicji. Rozpoczynając posługiwanie się obcym językiem, musimy przyswoić opasłe tomy nie zawsze logicznych zasad - dopiero z czasem zapamiętujemy odmianę w danych konfiguracjach zdań.

Wymowa

Wprawdzie, nie nawykliśmy do tego w języku polskim, ale wiele języków odznacza się wymową zdecydowanie odbiegającą od zapisanych liter. Za doskonały przykład może posłużyć język angielski lub francuski. W tym ostatnim, jako jedną samogłoskę, czyta się zbitki nawet 3 lub więcej liter. Z kolei w językach azjatyckich, znaczenie ma nawet intonacja położona na konkretną sylabę. Znaczenie wyrazu zmienia się nawet w zależności od zmiany tonu, stąd też niekiedy zwykła rozmowa Azjatów, może dla nas sprawiać wrażenie kłótni. W języku wietnamskim istotne jest także miejsce wyrazu w zdaniu - zmienia znaczenie w zależności od położenia w szyku wyrazów.

Najłatwiejsze języki świata

Językiem angielskim posługuje się nawet 30% ludności świata. Powszechnie uważa się, że opanowanie języka angielskiego należy do mniej wymagających wyczynów lingwistycznych - rzeczywiście, brak zawiłej odmiany oraz obecność w przestrzeni publicznej, składają się na niskie bariery wejścia na poziom porozumiewania się. Niemniej jednak, każdy krok naprzód to krok w ciemny las coraz bardziej skomplikowanych reguł - dość powiedzieć, że w języku Szekspira, używanych jest aż 16 czasów gramatycznych. Stosunkowo bezproblemowo przychodzi przyswajanie języków romańskich, m.in. włoskiego i hiszpańskiego. Wymowa jest, co do zasady, tożsama z zapisem, a gramatyka nie zawiera wymyślnych figur ani bezkresnych wyliczeń językowych wyjątków, pułapek oraz kruczków.

Z polskiego punktu widzenia, na uwagę zasługują również inne języki słowiańskie - rosyjski, ukraiński, czeski. Język polski wyrósł z tej samej gałęzi językowej, dlatego też zdecydowanie łatwiej opanować gramatykę i wymowę. Wiele osób twierdzi, że jest w stanie zrozumieć wypowiedzi w tych językach - w zupełności wystarczy to do podstawowej komunikacji. Podczas nauki, utrudnieniem będzie natomiast cyrylica, która różni się od alfabetu łacińskiego.

Najtrudniejsze języki świata

Na podstawie wspomnianych wyżej kryteriów, można wyodrębnić kilka języków, które wymagają zdecydowanie większych nakładów pracy. Opanowanie mowy, pisma i gramatyki poniższych, stanowi nie lada wyzwanie, dlatego słusznie określane są jako najtrudniejsze:

  • islandzki,
  • nawaho,
  • baskijski,
  • fiński,
  • węgierski,
  • polski,
  • koreański,
  • japoński.

Ranking najtrudniejszych języków świata otwierają języki azjatyckie - chiński, japoński i mandaryński. Podstawowa trudność polega na logograficznym systemie pisma, którego nie da się powiązać z brzmieniem wyrazów. Co więcej, uwagi wymaga także intonacja - to języki tonalne, w których dane słowo posiada nawet cztery sposoby wymowy. Co ciekawe jednak, język chiński jest z reguły pozbawiony odmiany - istnieje tylko tryb dokonany i niedokonany, lecz to chyba niewielkie pocieszenie dla osób z sinologicznymi ambicjami.

Wysoko plasuje się również język islandzki - długie słowa, izolacja oraz bogaty zasób historycznych pozostałości, w połączeniu z odpornością na zapożyczenia - sprawiają, że niełatwo przychodzi kojarzenie wyrazów oraz opanowanie skomplikowanej gramatyki. Węgry położone są w sercu Europy, a językiem węgierskim posługuje się 14 milionów ludzi - także na Słowacji, Serbii i w Rumunii. Język naszych "bratanków" zdecydowanie odbiega od europejskich standardów, jest językiem ugrofińskim i wspólnie z językiem fińskim wywodzi się z azjatyckich stepów. Do najtrudniejszych języków świata zalicza się ze względu na zawiłą gramatykę, pisownię oraz nienaturalną wymowę, wymagającą przyzwyczajenia i intensywnej nauki. Wśród innych ciekawostek, warto wymienić pozbawiony samogłosek hebrajski, grecki z nie intuicyjnym systemem zgłosek oraz arabski z namnożonymi przedrostkami.

Mieszkając nad Wisłą, możemy być dumni, że znamy język polski - przez niektórych zaliczany do równie trudnych, jak węgierski czy chiński. Dzieci i młodzież, potrzebują aż 16 lat, by perfekcyjnie posługiwać się ojczystym językiem Mickiewicza, Słowackiego i Norwida, dla porównania, w niemieckim lub hiszpańskim, wystarczy tylko 12 lat.

Podsumowanie

Na tym kończymy subiektywny przegląd, oparty na obiektywnych przesłankach. Oczywistym jest, że zdobywanie wiedzy każdemu przychodzi z mniejszym lub większym trudem, ale jak uczy ludowa mądrość: jeśli chcesz - znajdziesz sposób, jeśli nie chcesz - znajdziesz powód. Powodzenia we właściwych wyborach!